فرز ساخته شده از آلیاژ سخت را فرز آلیاژ سخت می گویند. کاربید سیمانی عمدتاً از پودر میکرون کاربید فلز نسوز با سختی بالا تشکیل شده است. محصولات متالورژی پودر پخته شده در کوره خلاء یا کوره احیای هیدروژن با کبالت یا نیکل به عنوان چسب.
فرزهای کاربید سیمانی عمدتاً به این موارد تقسیم می شوند: فرز کاربید سیمانی یکپارچه، فرز فرز شیار مستقیم کاربید سیمانی، فرز برش تیغه اره کاربید سیمانی، فرز انتهایی کاربید سیمانی و فرز انتهایی کاربید سیمانی.
1، استفاده از فرز کاربید:
فرز کاربید معمولاً در مرکز ماشینکاری CNC و دستگاه حکاکی CNC استفاده می شود. همچنین می توان آن را روی یک ماشین فرز معمولی برای پردازش برخی از مواد عملیات حرارتی نسبتاً سخت و بدون عارضه نصب کرد. جزئیات به شرح زیر است:
1. فرز زاویه دار کاربید: برای فرز شیارها با زاویه معین استفاده می شود. دو نوع فرز تک زاویه و دو زاویه وجود دارد.
2. برش فرز صورت کاربید سیمانی: برای ماشینکاری هواپیما در دستگاه فرز عمودی، دستگاه فرز انتهایی یا دستگاه فرز دروازه ای استفاده می شود. در قسمت انتهایی صورت و دور دندان های کاتر و همچنین دندان های درشت و دندان های ظریف وجود دارد. ساختار آن دارای سه نوع است: نوع انتگرال، نوع خاتم کاری و نوع شاخص.
3. فرز سه طرفه لبه کاربید سیمانی: برای پردازش انواع شیارها و سطوح پله ای استفاده می شود. دندان های کاتر در دو طرف و دور آن وجود دارد.
4. فرز پایان کاربید سیمانی: برای پردازش شیارها و سطوح پله استفاده می شود. دندانه های کاتر روی محیط و صورت انتهایی قرار دارند و در طول کار نمی توانند در جهت محوری تغذیه شوند. هنگامی که دندان های انتهایی از مرکز روی فرز انتهایی عبور می کنند، می توان آن را به صورت محوری تغذیه کرد.
5. فرز استوانه ای کاربید سیمانی: برای ماشینکاری هواپیماها در ماشین های فرز افقی استفاده می شود. دندانه های کاتر بر روی محیط کاتر فرز توزیع می شوند و با توجه به شکل دندان می توان آنها را به دندانه های مستقیم و دندانه های مارپیچی تقسیم کرد. با توجه به تعداد دندان ها می توان آن را به دندان های درشت و دندان های ظریف تقسیم کرد. هنگامی که تعداد دندانه های فرز خشن دندان مارپیچی کم باشد، استحکام دندانه های کاتر زیاد و فضای نگهداری تراشه زیاد است که برای ماشینکاری خشن مناسب است. فرز دندان ریز برای تکمیل مناسب است.
2، حالت فرز برش فرز کاربید
جهت تغذیه دستگاه فرز کاربید نسبت به قطعه کار و جهت چرخش فرز عمدتاً شامل دو حالت فرز زیر است:
1. آسیاب پایین. جهت چرخش فرز با جهت تغذیه برش یکسان است. هنگامی که برش شروع می شود، فرز قطعه کار را گاز می گیرد و آخرین تراشه را برش می دهد.
2. فرز معکوس. جهت چرخش فرز بر خلاف جهت تغذیه برش است. قبل از شروع برش، فرز باید برای مدتی روی قطعه کار بلغزد و با ضخامت برش صفر شروع شود و در پایان برش به حداکثر ضخامت برش برسد.
در حین فرز کاری، نیروی برش قطعه کار را به سمت میز کار فشار می دهد، در حالی که در هنگام آسیاب پایین، نیروی برش باعث می شود قطعه کار از میز کار خارج شود. از آنجایی که اثر برش آسیاب پایینی بهترین است، معمولاً آسیاب پایین انتخاب می شود. فقط در مواقعی که ماشین ابزار مشکل خلاصی رزوه داشته باشد یا مشکلاتی وجود داشته باشد که با فرز کاری قابل حل نباشد، می توان فرز معکوس را در نظر گرفت.
3، تعمیر و نگهداری از فرز کاربید
هنگامی که خط محور فرز کاربید با خط لبه قطعه کار منطبق یا نزدیک شود، اپراتور باید تجهیزات زیر را حفظ کند:
1. قدرت و استحکام ماشین ابزار را بررسی کنید تا مطمئن شوید که قطر فرز مورد نیاز را می توان روی ماشین ابزار استفاده کرد.
2. برآمدگی ابزار روی دوک باید تا حد امکان کوتاه باشد تا تاثیر محور فرز و موقعیت قطعه کار بر روی بار ضربه کاهش یابد.
3. گام دندانی صحیح کاتر فرز برای این فرآیند باید اتخاذ شود تا اطمینان حاصل شود که تعداد زیادی تیغه به طور همزمان با قطعه کار درگیر نمی شود و باعث ایجاد لرزش در طول برش می شود. از طرف دیگر، هنگام آسیاب کردن قطعات کار باریک یا حفره های فرز، باید تیغه های کافی با قطعه کار درگیر شوند.
4. اطمینان حاصل کنید که نرخ تغذیه هر تیغه اتخاذ شده است، به طوری که وقتی تراشه به اندازه کافی ضخیم است که سایش ابزار را کاهش می دهد، اثر برش صحیح حاصل شود. درج شاخص با شکل شیار چنگک مثبت برای به دست آوردن اثر برش پایدار و حداقل قدرت استفاده می شود.
5. قطر فرز را متناسب با عرض قطعه کار انتخاب کنید.
6. زاویه انحراف اصلی را درست انتخاب کنید.
7. موقعیت فرز باید صحیح باشد.
8. فقط در صورت لزوم از مایع برش استفاده کنید.
