در حال حاضر ، تیغه های باند دو فلزی که معمولاً در Bandsaws مورد استفاده قرار می گیرند ، دارای یک طراحی دندان متناوب هستند ، جایی که یک مجموعه از دندان ها به سمت چپ تمایل دارند و مجموعه دیگر همچنان غیرقانونی است. مدل های مختلف تیغه های Bandsaw ممکن است در چیدمان دندان آنها متفاوت باشد ، اما یک تیغه مجموعه متناوب استاندارد به طور معمول دنباله ای از دندان های سمت چپ ، دندانهای تنظیم راست و دندانهای راکر را دنبال می کند.
از آنجا که دندانها در دو طرف تیغه توزیع می شوند ، عرض واقعی کرک از ضخامت خود تیغه گسترده تر است. در طی فرآیند برش ، ضخامت برش هر مجموعه دندان یکنواخت نیست. به طور خاص ، دندانهای مجموعه چپ و راست ، مواد بیشتری را دورتر از دندانهای راکر جدا می کنند ، در حالی که دندانهای راکر به طور مساوی برش می دهند. اگرچه زاویه تمایل دندان کوچک است ، می توان تقریب داد که ضخامت برش هر سه مجموعه دندان سازگار است.
در حین کار ، تیغه Bandsaw با حرکت مداوم توسط چرخ ها هدایت می شود. هر دندان متوالی با چرخش تیغه درگیر برش می شود. هنگامی که یک دندان در منطقه برش قرار دارد ، مقاومت در برابر برش از قطعه کار را تجربه می کند. در منطقه غیر برش ، دندان عاری از هر بار است. در نتیجه ، تیغه Bandsaw در طی فرآیند برش در معرض بارگذاری چرخه ای پالس قرار می گیرد.
اگر سرعت برش و سرعت خوراک ثابت بماند ، ضخامت برش برای هر دندان پایدار خواهد بود. با این حال ، به دلیل تفاوت در الگوهای سایش در بین مجموعه دندان ها ، ممکن است عمر خدمات آنها متفاوت باشد. در طی فرآیند برش ، تیغه تحت چرخش مداوم توسط چرخ ها قرار می گیرد. هر دندان درگیر برش پی در پی ، مقاومت برش در منطقه برش و بدون بار در منطقه غیر برش است.
بنابراین ، تیغه در معرض بارگذاری چرخه ای پالس قرار می گیرد. اگر سرعت برش و سرعت خوراک ثابت باشد ، ضخامت برش برای هر دندان پایدار است. با این حال ، حالت های مختلف لباس های مختلف از دندان منجر به تفاوت در زندگی آنها می شود
